Lees voor

Slipjacht ongewoon beeld in omgeving

24-01-2012 09:36
1 reacties

,,Ik wens u een behouden jacht''

MEERVELD - Vanwege de slechte weersomstandigheden aan het eind van 2011 was het niet altijd mogelijk om een slipjacht 'in den lande' te organiseren. De Midland Hunt kwam daarom naar de Veluwe en vond gastvrij onthaal bij familie Versteeg van 't Vossegat in Meerveld.

door Geurtje van den Hoek-Vermeer

Onder het genot van koffie en broodjes werden de regels doorgenomen. Grote dank werd uitgesproken aan het adres van de landeigenaren en de jagers kregen de boodschap mee zich niet tussen de beplanting van de tuinderijen te begeven. De jachtbitter werd geproefd en dan was het zover.
Dit terrein kent niet teveel obstakels dus het is uitstekend geschikt voor de wat minder ervaren rijders. Ook enkele kinderen waren aanwezig, zoals de 10-jarige Cindy met haar zusje en ouders. En ze had er veel zin in zo vertelde ze later. Wind en regen? ,,We zijn wel wat gewend'', klonk het vanaf de ponyrug. En daar ging ze, klaar voor het avontuur.

Behouden jacht
De sliptrekkers waren natuurlijk al eerder vertrokken om het spoor te trekken wat door de honden gevolgd moest worden. De honden weten precies wat er gaat gebeuren. Hun luid gehuil in de vrachtwagen wekte de indruk dat ze er zin in hadden.
Diverse keren had het al geklonken: ,,Ik wens u een behouden jacht''. Een prachtige uitspraak die door alle deelnemers werd overgenomen. De meute bloedhonden, ook wel St. Hubertus honden genoemd, wordt getraind en verzorgd door een vast team en de meute hoort bij de vereniging. De Midland Hunt is één van de vier slipjachtverenigingen van Nederland. Op de site van die verenigingen lees je hoe het er tijdens zo'n nagebootste vossenjacht aan toegaat. Strakke regels zijn nodig om alles in goede orde te laten verlopen. Dus ook in Meerveld en Garderen.

Het geblaf en gehuil van de circa 30 dieren was niet van de lucht. De jagers hadden hun tweed kostuum verwisseld voor het traditioneel rood en stapten op hun paard. Hoewel dat niet voor iedereen even gemakkelijk was. Maar overal is rekening mee gehouden en nadat het losgeraakte paard vastgehouden werd kon de ruiter gebruik maken van het speciale opstapbankje. Tja, ook een paard maakt wel eens een zijstapje. In de stromende regen maakten de jagers zich gereed voor vertrek. De paarden kwamen uit de trailers en werden klaargemaakt en uiteindelijk mochten toen ook de honden uit de wagen.

Maar goed, iedereen zit en gaat even warm lopen over het straatje bij 't Vossegat. De paarden laten de nodige ballast vallen en wanneer de master het signaal heeft geblazen weten de ongeduldige honden genoeg: eindelijk mogen we mee ! Stapvoets gaat de bontgekleurde stoet richting de landerijen tussen Meerveld en Garderen. En algauw gaat het in volle galop.
Een jacht run is ongeveer 7 km lang, terwijl een slipjacht gemiddeld uit drie runs bestaat.
De honden worden bijeen gehouden door de Master en diens hulpen, de twee Whippers-In, deze drie mensen vormen de Equipage. In de jacht rijden zij dus voorop, gevolgd door het veld onder leiding van de Fieldmaster. Over sloten, door maïslanden, langs de singels en door het bos, in snelle galop werden de kilometers veroverd.

Sherrystop
De sherrystop is altijd erg gezellig. De landeigenaren die hun land beschikbaar stelden zijn dan ook aanwezig en onder het genot van drankjes en hapjes wordt er gezellig bijgepraat. Bij familie Van den Pol bij 't Sol was dat al vaker dé ontmoetingsplek. De honden genieten even van een rustpauze en krijgen uiteraard ook het nodige vocht aangereikt. En natuurlijk worden de nodige deuntjes op de jachthoorns gespeeld.
Maar de laatste run moet nog en het gaat weer richting Meerveld. In totaal werd die dag 22 kilometer afgelegd.
Bij terugkomst is het wit van de pony van Cindy veranderd in grijs. Maar ook Cindy ziet er niet schoon uit met haar gezicht vol modderige sproeten. En terwijl het publiek in de koude wind stond te kijken kwamen de jagers terug met bezwete ruggen en verhitte gezichten. Wind en regen, koud ? ,,Hebben wij geen last van", zo klinkt het lacherig vanaf de hoge paardenrug.

Kill
De jacht eindigt met de kill. De Master en Whippers-in brengen de honden bijeen en op teken van de Master doet de meute zich, als beloning voor hun inzet, tegoed aan een koeienpens. Prachtig, zoals ze zitten te wachten op het sein dat ze mogen aanvallen. Maar liever een aanval op de koeienpens dan op de kinderen en andere belangstellenden die het toch wel een bijzonder schouwspel vonden. En dat was het ook, zonder twijfel.